The Trial (1962)

In januari en februari staat de nieuwe Uitkijk-reeks in het teken van Onzichtbare Krachten. Voor deze reeks hebben wij films geselecteerd waarin personages geconfronteerd worden met ongrijpbare, allesomvattende krachten die elk op hun eigen manier hun leven beheersen. De titels bewegen zich tussen horror, magisch realisme en existentiële nachtmerries en laten zien hoe mensen worstelen, wankelen en soms breken onder het gewicht van het onbekende.

Orson Welles' koortsachtige interpretatie van Kafka's ‘Het Proces’ (1925). Josef K. (Anthony Perkins) wordt door agenten uit zijn bed gelicht, in alle onduidelijkheid gearresteerd, en beschuldigd van een onbenoemde misdaad. Het proces waarin hij belandt, is als drijfzand: elke beweging die hij maakt brengt hem slechts dichterbij zijn veroordeling. In een duizelingwekkend labyrint van kille flatgebouwen en claustrofobische kantoorruimtes probeert Josef zijn onschuld te bepleiten terwijl de dag van zijn executie nadert. De bureaucratische fuik wordt een absurdistische nachtmerrie.

In het verbijsterende THE TRIAL (1962) laat Orson Welles zien hoe scherp zijn oog voor visuele dramatiek is. In dit hysterische verhaal over verstikkende bureaucratie kon Welles ook zijn eigen hekeling van de filmindustrie tot uiting brengen. Na Welles’ verbanning uit Hollywood, ten tijde van het ‘anticommunistische’ McCarthyisme, zag hij THE TRIAL als een diep persoonlijke reactie op alle vormen van totalitaire onderdrukking, waaronder de blacklist. Mede hierdoor zag Welles THE TRIAL als een van zijn beste films.