Palestine Cinema Days: The Dream (1987)

In de Arabische taal bestaat er een fonetische gelijkenis tussen het woord ‘droom’ en het woord ‘film’, en vaak raken de vraagsteller en de beantwoorder in de war, waardoor de beantwoorder het woord ‘film’ gebruikt in plaats van ‘droom’.

Zit er in deze ‘verwarring’ een soort aanwijzing verborgen?! Veel van de mensen die ik in deze film heb geportretteerd, praten over hun dromen; voor elk van hen werd de droom weergegeven als een film. Ik heb me niet gemengd in de discussie of hun dromen waar zijn of niet. Alleen al het feit dat die dromen door hun eigenaars als waar werden aangenomen, was voor mij voldoende om ze op te nemen in het verhaal van mijn film. Want ik zag in die mensen al: werkelijkheid, herinnering en fantasie. Zij hadden het recht om te vertellen, ik nam het recht om te kiezen: de locatie, de handeling, het licht en natuurlijk de beeldcompositie van elk shot, want het verhaal is puur fictief. Deze documentaire, die in 1980 onder de Palestijnse vluchtelingen werd gefilmd, is de enige die de droom verkiest boven de werkelijkheid, aangezien het publiek al op de hoogte was van het dagelijkse lot van lijden en dood van degenen die uit hun vaderland waren ontworteld.

De film won de Internationale Prijs voor de beste creatieve documentaire in het kader van FIPA 88 vanwege de originaliteit van Malas’ benadering en de rijkdom van zijn inspiratie.