Nelly Dansen presents: PROJECT XXX

Authenticiteit – wat betekent dat tegenwoordig nog? In Project XXX (2026) onderzoekt Nelly Dansen (Nelke Mast, 1998) de grenzen tussen performance en werkelijkheid. Dansen positioneert zichzelf als observator en onderzoekt subculturen, sociale dynamiek en menselijk gedrag vanuit een feministisch perspectief. Deze benadering vormt de kern van haar praktijk, die de tijdgeest op scherpe wijze weerspiegelt.

Aanvankelijk ontwikkelde Mast haar alter ego Nelly Dansen vanuit een fascinatie voor ‘de bimbo’. Door dit denigrerende stereotype te omarmen, stelde de kunstenaar conventionele ideeën over vrouwelijkheid ter discussie. Project XXX kwam vervolgens voort uit haar interesse in de vervagende grenzen tussen werkelijkheid en enscenering. In de video-installatie toont ze haar 27e verjaardagsfeest in club Jimmy Woo in Amsterdam, dat de basis vormde voor een filmexperiment dat zich als een performance ontvouwt. De avond fungeerde zowel als een echte viering als een geënsceneerd scenario, rond één centrale vraag: wie is de echte Nelly Dansen? Gasten kwamen verkleed als lookalikes, detectives en een nieuwsreporter. Gefilmd vanuit verschillende perspectieven lossen de individuen op in één collectieve performance. Tegelijkertijd observeert een figuur à la Michel Foucault – ergens tussen de voice-over van een natuurdocumentaire en een YouTube-commentator in – het feest vanuit zijn slaapkamer.

Project XXX presenteert de club als een microkosmos van de systemen die ons vormen, waarin zelfexpressie, performance, kritiek en spektakel onlosmakelijk met elkaar verweven zijn.