The autobiography of Nicolae Ceausescu - Andrei Ujica
Chantrapas - Otar Iosseliani
Couple - Lara Lima
Film Socialisme - Jean-Luc Godard
Free Radicals - A History of Experimental Cinema -
Pip Chodorov
Karate-Robo Zaborgar - Iguchi Noboru
The makes -
Eric Baudelaire
Petit Tailleur -
Louis Garrel
Sea of Desires -
Shota Gamisonia
Sodankylä Forever - Peter von Bargh
Souvenirs d'une année à Marienbad - Francoise Spira
Surviving Life - Jan Svankmayer
Tender Son - The Frankenstein Project -
Kornél Mundruczó
Francoise Spira Prachtige super-8 mm beelden in zwart-wit als ‘the making of’ de mooiste film die ik ooit gezien heb L'année dernière à Marienbad. Alain Resnais, Sacha Vierny en Delphine Seyrig domineren in de film, maar ook de koude en het wachten is duidelijk voelbaar.
Volker Schlöndorff spreekt het commentaar in. Hij liep stage bij de film als assistent regisseuren de filmmaakster Francoise Spira was actrice met een rolletje asl personeelslid van het hotel.
Er mooi komen de ingewikkelde camerabewegingen aan de orde en de algemene onzekerheid of de film wel iets zou kunnen worden. Resnais die Delphine iets teveel 'psychologie' meegeeft in haar acteren wordt meteen door Robbe-Grillet - die dagelijks rushes bekijkt - op zijn vingers getikt.
Een 4,5 uur durende compilatie van de directeur van het Finse filmfestival die er in de 25 jaar dat het festival al bestaat per festival 4 regisseurs ieder 2 uur lang te interviewen.
Dan is bijna 5 uur niet echt lang, maar toch is het resultaat redelijk vermoeiend. De film is tamelijk thematisch opgebouwd waardoor je steeds een hele trits verschillende regisseurs voorgeschoteld krijgt waar je telkens weer even aan moet wennen.
Anderzijds is het prachtig materiaal met regisseurs als Samuel Fuller tot Kiarostami, en ook de opnamen zelf zijn niet slecht.
Jan SvankmayerDe regisseur komt persoonlijk de film inleiden en begint meteen over de droevige financiële toestanden bij het maken van film, maar op deze goedkope manier heeft hij toch al 2 en een halve minuut film af. Ook moeten we er mee leven dat hij bezuinigd heeft op de levende acteurs en actrices. Foto's van hen zijn makkelijker te regisseren en kosten vrijwel niets. Wat volgt is een grabbeltonfilm waarin surrealisme en humor samengaan - als altijd - en het realisme tot het minimum beperkt wordt alleen de portretten van Freud en Jung zijn echt. En acteren dus ook echt.
Drie uur lang Ceausescu in beeld, terwijl de eerste opzet zelfs 6 uur duurde. In die lange versie was een biografie van de ware dictator te voelen, deze versie heet niet voor niets de autobiografie, en de man komt er zeer genadig af. We zien wel zijn paleis, niet de oude binnenstad die ervoor heeft moeten wijken - het lijkt Utrecht wel. verder komt de hele wereld op bezoek, of de president bezoekt de rest van de wereld. En de variatie is immens: van Noord Korea tot de Verenigde Staten.
Een minpuntje is waarschijnlijk dat je je gaat vervelen als je de laatste 20 jaar het nieuws niet een beetje hebt bijgehouden. De film bestaat louter uit journaalfragmenten zonder enige verdere uitleg.
Erg knap geanimeerde vechtmachines en ook een verhaal dat niet al te flauw is, maar na twee vechtscènes begint het al danig te vervelen, en na nog twee heb je er echt genoeg van. Wacht op de kortefilmvariant zou ik aanraden.
Otar Iosseliani
7,5
Weer een ouderwetse Georgische film over een jonge filmmaker die het als cineast niet red in Georgië en door de Sovjetautoriteiten het land mag ontglippen.
In Parijs blijkt filmmaken ook al niet a piece of cake. Misschien ligt het ook wel een beetje aan de eigenwijze aard van de cineast.
Ook in deze film zijn de scènes weer echte juweeltjes, vooral de scènes van de filmmaker als kind, maar de ouden van dagen doen er niet echt voor onder.
Jean-Luc GodardEen erg vrij gecomponeerd essay van Godard met niet zo heel veel tekst, 90% in het Engels, maar ook Russisch en Duits komt voorbij. De ondertitels zijn echter abominabel. Godard heeft ze zelf gemaakt, naar de regels van een indianentaal en de Engelse vocabulaire. Totaal onvoldoende voor mensen die het Frans niet geheel machtig zijn.
Qua beeld blijft er overigens nog genoeg te genieten. Een groot deel van de 'actie' speelt zich af op een nogal kapitalistisch cruiseschip en zijn casino, maar ook de delen over een filmploegje van een regionale zender kent meerdere hoogtepunten.
Van de politieke lading van de film verdwijnt het meeste als je je alleen op de ondertitels moet oriënteren. Zeker omdat het Israëlisch Palestijnse conflict aan de orde komt is dat niet echt handig.
Louis GarrelWerkelijk wonderschone pastiche op de nouvelle vague. Natuurlijk in zwart-wit en een dijk van een jump cut in de eerste minuut. Laat ik me beperken tot een voorbeeld. Man heeft net kennis aan een meisje, een actrice. Hij bekijkt de onderdelen van haar lichaam, maar doet meer dan Piccoli met zijn Brigitte: hij meet haar lichaam echt op. Hij is kleermaker en op hun volgende afspraak heeft hij een nieuwe jurk voor haar klaar.
Lekker slome film over twee al even slome Russen die hun mobieltjes verpanden om wijn te kunnen scoren. Aangename film van het Hollandse niveau van KORT!
Slechte uitwerking van een aardig idee: echtpaar komt elkaar zelden tegen: zij werkt overdag en hij 's avonds.
Pip Chodorov Zeer gedegen documentaire waaraan de regisseur een jaar of zes gewerkt heeft. Hij is opgegroeid in het milieu van de Amerikaanse avant garde film. Mekas is uiteraard de spil van de film maar volgens mij is de uitgebreide aandacht voor Richter echt heel bijzonder. Ik heb hem zelden zo lang in beeld gezien.
Enkele van de andere grootheden die voorbij komen zijn: Peter Kubelka, Ken Jacobs, Stan Brakhage en Robert Breer.
Filmmedewerker van Franse krant behandelt aan de hand van een paar stills de Japanse films van Antonioni, en onthult en passant een irrelevante erotische scène met een inmiddels verlamde Antonioni in de hoofdrol. Fake, afgekeken van Bitomski, maar niet leuk.
Hoe langer de film duurt hoe mediokerder hij wordt. Hij begint nog wel gewoontjes, en Hongaars: regisseur gaat rond Kerst een casting doen. Tijdens die casting wurgt een jongen een meisje - ze moeten spelen dat ze verliefd zijn. Daarna is de film een soort vampierfilm, maar zonder enige spanning. De titel refereert aan een monster, en Mary Shelly wordt ook nog bedankt, maar we zullen dat maar niet serieus nemen. De familierelaties worden duidelijk gemaakt, er vallen nog twee doden en er volgt een ongeluk.
